و به سند معتبر از حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله منقول است : هركه از امّت من از چهار خصلت سالم باشد بهشت بر او واجب مىشود ؛ از داخل شدن در دنيا ، و متابعت نمودن هواهاى نفس ، و شهوت شكم ، و شهوت فرج « 1 » . و به سند معتبر منقول است كه حضرت صادق عليه السّلام به نجم فرمود : اى نجم تمام شما شيعيان در بهشت با ما خواهيد بود ، امّا چه بسيار قبيح است يكى از شما وقتى داخل بهشت شود كه پرده‌اش دريده شده باشد و عيبش فاش شده باشد ، نجم گفت : فداى تو شوم شيعهء شما چنين خواهد شد ؟ فرمود : بلى اگر شكم و فرج خود را حفظ نكند « 2 » . و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : بيشتر چيزى كه بر امّت خود مىترسم بعد از خود از كسبهاى حرام است ، و شهوتهاى مخفى ، و ربا و سود در بيع و قرض « 3 » . و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه مالى از غير حلال كسب كند ، و به آن مال به حج رود و تلبيه گويد ، ندا مىرسد به او لا لبّيك و لا سعديك ، يعنى لبّيك گفتن تو و اجابت كردن و خدمت كردن تو مقبول درگاه ما نيست ، و اگر مال از حلال كسب كند و به حج رود و تلبيه بگويد ، در جواب او لبّيك و سعديك مىگويند « 4 » . و از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام منقول است كه : دنيا به حلال بر جمعى مشرف شد ، و حلال را بر ايشان جلوه داد و عرض كرد ، آن حلال محض را قبول نكردند تا از دنيا رفتند ، پس بر جماعتى حلال و شبهه را باهم عرض كرد ، گفتند ، ما را به شبهه احتياجى نيست و حلال را به وسعت صرف كردند و براى جمعى

--> ( 1 ) بحار الانوار 71 / 271 ح 14 . ( 2 ) بحار الانوار 71 / 270 ح 9 . ( 3 ) فروع كافى 5 / 124 ح 1 . ( 4 ) فروع كافى 5 / 124 ح 3 .